به گزارش ایران جیب، در حالی که طی سالهای گذشته توسعه پرداخت الکترونیکی عوارض آزادراهی با هدف کاهش توقف خودروها و حذف پرداخت نقدی دنبال میشد، دریافت عوارض به شیوه دستی بار دیگر در برخی آزادراههای کشور در حال گسترش است.
بر اساس گزارش منتشرشده، آزادراههای خرمآباد ـ پلزال، ساوه ـ سلفچگان و زال ـ اندیمشک پس از مدتی دریافت الکترونیکی، دوباره به شیوه دستی بازگشتهاند و اکنون قطعه 2 آزادراه ساوه ـ همدان نیز حدود 10 روز است که عوارض آن بهصورت دستی دریافت میشود.
عقبگرد در طرح عوارض الکترونیکی
طرح الکترونیکی شدن عوارض آزادراهی از حدود 7 سال قبل با هدف کاهش مبادلات نقدی، روانسازی تردد و کاهش توقف خودروها آغاز شد. در دولت سیزدهم نیز تعداد آزادراههای مجهز به سیستم دریافت الکترونیکی افزایش پیدا کرد و طبق آمار آن دوره، عوارض 22 آزادراه از مجموع 28 آزادراه تحت پوشش شرکت ساخت و توسعه زیربناهای حملونقل کشور بهصورت الکترونیکی دریافت میشد.
با این حال، در دولت چهاردهم روند توسعه این طرح با چالش مواجه شده و برخی آزادراهها بار دیگر به عوارضیهای سنتی بازگشتهاند.
صفهای عوارضی دوباره در جادهها
بازگشت دریافت نقدی عوارض میتواند به افزایش توقف خودروها و تشکیل صف در ساعات پرتردد منجر شود. علاوه بر اتلاف وقت رانندگان، توقف خودروها در عوارضیها باعث افزایش فشار ترافیکی در مسیرهای پرتردد میشود.
از سوی دیگر، دریافت دستی نیازمند حضور نیروی انسانی است. طبق اظهارات مسئولان شرکت ساخت، در برخی آزادراهها وصول کامل عوارض پایین است و حتی در مواردی درآمد حاصل از عوارض پاسخگوی هزینههای نیروی انسانی و نگهداری آزادراه نیست.
وعده ساماندهی ETC
پیشتر مسئولان شرکت ساخت و توسعه زیربناهای حملونقل کشور وعده داده بودند که در سال 1405 موضوع ETC یا دریافت الکترونیکی عوارض نظاممند شود و سازوکار مشخصی برای وصول عوارض طراحی شود.
با این حال، بازگشت برخی آزادراهها به دریافت دستی نشان میدهد اجرای این برنامه همچنان با موانع اجرایی و قراردادی مواجه است.
اکنون این پرسش مطرح است که چرا به جای رفع مشکلات سیستم الکترونیکی و ساماندهی نحوه وصول عوارض، در برخی مسیرها بار دیگر شاهد بازگشت به شیوه سنتی هستیم؟