به گزارش ایران جیب؛ توافق نفتی جدید میان آمریکا و ونزوئلا در حال ترسیم نقشه تازهای برای صنعت انرژی این کشور است؛ توافقی که بر اساس جزئیات منتشرشده، بخشی از پروژههای نفتی پیشتر تحت مدیریت شرکتهای چینی و روسی را به یک شرکت مورد حمایت آمریکا منتقل میکند.
دو مقام آمریکایی به رویترز گفتهاند شرکت North American Blue Energy Partners قرار است کنترل برخی از میادین نفتی ونزوئلا را که پیشتر توسط شرکتهای چینی و روسی اداره میشدند، در اختیار بگیرد. این واگذاری بخشی از توافق گستردهتر میان واشنگتن و کاراکاس برای افزایش تولید نفت ونزوئلاست.
17 پروژه نفتی در اختیار شرکت آمریکایی
بر اساس جزئیات اعلامشده، North American Blue Energy Partners در مجموع مدیریت 17 پروژه نفتی را برعهده خواهد گرفت. دولت ونزوئلا بهتازگی قرارداد مربوط به 14 پروژه از این مجموعه را تضمین کرده است.
از میان این 14 پروژه، 5 پروژه پیشتر توسط شرکتهای چینی اداره میشدند و دستکم یکی دیگر نیز سابقه فعالیت یک شرکت روسی را دارد. دو پروژه از این مجموعه نیز در اختیار شرکت چینی China Concord Resources بودهاند؛ شرکتی که آمریکا در سال 2019 به دلیل فعالیتهای مرتبط با ایران تحریم کرده بود.
به این ترتیب، توافق جدید تنها یک قرارداد افزایش تولید نفت نیست و میتواند به تغییر قابل توجه توازن نفوذ خارجی در صنعت انرژی ونزوئلا منجر شود.
هدفگذاری تولید 1.5 میلیون بشکه در روز
17 میدان نفتی مورد توافق در مناطق نفتخیز کمربند اورینوکو و دریاچه ماراکایبو قرار دارند. مقامهای ونزوئلایی گفتهاند این پروژهها در بلندمدت ظرفیت افزایش تولید تا حدود 1.5 میلیون بشکه در روز را دارند؛ رقمی که در صورت تحقق، میتواند تولید فعلی نفت ونزوئلا را بیش از دو برابر کند.
این افزایش تولید برای ونزوئلا اهمیت زیادی دارد؛ زیرا زیرساختهای صنعت نفت این کشور در سالهای گذشته با کاهش سرمایهگذاری، تحریمها و مشکلات عملیاتی مواجه بوده است.
سهم مستقیم آمریکا از توافق نفتی
ابعاد توافق فراتر از واگذاری مدیریت میادین است. بر اساس جزئیات منتشرشده از ساختار توافق، دولت آمریکا قرار است 35 درصد از شرکت مادر North American Blue Energy Partners را در اختیار داشته باشد.
همچنین آمریکا به 20 درصد از تولید این شرکت با قیمت تمامشده دسترسی خواهد داشت و برای خرید بخش عمده تولید باقیمانده نیز از حق تقدم برخوردار میشود.
چنین ساختاری به واشنگتن امکان میدهد نقش مستقیمی در یکی از بزرگترین منابع نفتی جهان داشته باشد؛ موضوعی که از منظر امنیت انرژی آمریکا اهمیت ویژهای پیدا میکند.
عقبنشینی چین و روسیه از بخشی از صنعت نفت ونزوئلا
یکی از مهمترین پیامدهای توافق جدید، کاهش نقش شرکتهای روسی و چینی در بخشی از صنعت نفت ونزوئلاست.
چین طی سالهای گذشته یکی از مهمترین شرکای نفتی و اقتصادی ونزوئلا بوده و شرکتهای چینی در تعدادی از پروژههای نفتی این کشور فعالیت داشتهاند. روسیه نیز از طریق شرکتهای انرژی خود در صنعت نفت ونزوئلا حضور پیدا کرده بود.
اکنون انتقال بخشی از این پروژهها به یک شرکت مورد حمایت آمریکا را میتوان نشانهای از تغییر جهت سیاست انرژی کاراکاس و افزایش نفوذ واشنگتن در صنعت نفت این کشور دانست.
قرارداد 25 ساله برای افزایش تولید
دولت ونزوئلا اعلام کرده است توافق دوجانبه نفتی با آمریکا یک برنامه 25 ساله برای توسعه 17 میدان است و هدف آن افزایش تولید این پروژهها به بیش از 1.5 میلیون بشکه در روز عنوان شده است.
در همین حال، دولت آمریکا نیز این توافق را بخشی از برنامهای گستردهتر برای بازسازی صنعت نفت ونزوئلا و جذب سرمایهگذاری خارجی معرفی کرده است.
برآوردهای اعلامشده از سوی مقامهای آمریکایی از امکان ورود نزدیک به 100 میلیارد دلار سرمایه خصوصی به صنعت انرژی ونزوئلا حکایت دارد.
توافقی با پیامدهای ژئوپلیتیکی
اهمیت این قرارداد فقط به افزایش تولید نفت محدود نمیشود. ونزوئلا یکی از بزرگترین دارندگان ذخایر نفتی جهان است و کنترل و توسعه این ذخایر همواره با رقابت قدرتهای بزرگ همراه بوده است.
در شرایطی که آمریکا تلاش میکند وابستگی بازار انرژی خود به مناطق پرتنش را کاهش دهد، افزایش دسترسی به نفت ونزوئلا میتواند از نظر راهبردی برای واشنگتن اهمیت داشته باشد. در مقابل، کاهش سهم شرکتهای چینی و روسی در پروژههای جدید میتواند نشانهای از عقبنشینی تدریجی نفوذ این دو کشور از یکی از مهمترین کشورهای نفتخیز آمریکای لاتین باشد.
با این حال، اجرای عملی توافق و افزایش تولید تا سطح هدفگذاریشده به سرمایهگذاری سنگین، بازسازی زیرساختها و ثبات قراردادهای نفتی نیاز دارد؛ موضوعی که میتواند مهمترین چالش پیش روی برنامه جدید واشنگتن و کاراکاس باشد. رویترز نیز درباره دشواریهای پیش روی افزایش سریع تولید و نگرانی برخی شرکتهای بزرگ نفتی از ساختار این توافق گزارش داده است.