محدود شدن سقف سوختگیری با کارت جایگاه به 15 لیتر همزمان با کاهش سهمیه بنزین نرخ دوم، واکنشهای گستردهای را به دنبال داشته است. منتقدان معتقدند این تصمیم نه تنها مصرف بنزین را کاهش نمیدهد، بلکه موجب افزایش صفهای پمپبنزین، اتلاف وقت شهروندان و نارضایتی عمومی میشود.
به گزارش ایران جیب، همزمان با کاهش سهمیه بنزین با نرخ دوم، سقف سوختگیری با کارت جایگاه نیز به 15 لیتر محدود شده است؛ تصمیمی که به گفته منتقدان، بیش از آنکه به مدیریت مصرف سوخت کمک کند، باعث افزایش مراجعات به جایگاههای سوخت و نارضایتی رانندگان شده است.
محدودیت جدید چه پیامدی دارد؟
کارشناسان حوزه انرژی معتقدند مدیریت مصرف بنزین ضرورتی اجتنابناپذیر است، اما موفقیت هر سیاست به میزان اثربخشی آن و هزینهای که به شهروندان تحمیل میکند بستگی دارد.
در شرایط جدید، رانندگانی که سهمیه کارت سوخت شخصی خود را مصرف کردهاند، برای پر کردن یک باک 50 تا 60 لیتری باید چندین بار عملیات سوختگیری را تکرار کنند. این موضوع علاوه بر افزایش زمان انتظار، میتواند موجب تشکیل صفهای طولانیتر در جایگاههای عرضه سوخت شود.
افزایش مراجعه به جایگاههای سوخت
منتقدان این سیاست معتقدند محدودیت 15 لیتری کارت جایگاه چند پیامد مستقیم به همراه دارد:
افزایش صف و زمان انتظار در جایگاههای سوخت
افزایش تنش میان رانندگان و متصدیان جایگاهها
نیاز به مراجعات مکرر برای تکمیل باک خودرو
ایجاد زمینه برای برخی رفتارهای غیررسمی در فرآیند سوختگیری
آیا این سیاست مصرف بنزین را کاهش میدهد؟
به باور برخی تحلیلگران، اگر هدف اصلی کاهش مصرف سوخت باشد، افزایش دفعات مراجعه خودروها به جایگاهها میتواند نتیجهای معکوس داشته باشد. تردد بیشتر خودروها، اتلاف زمان و افزایش ترافیک از جمله پیامدهایی است که ممکن است بخشی از صرفهجویی مورد انتظار را خنثی کند.
راهکارهای پیشنهادی برای مدیریت مصرف
کارشناسان تاکید میکنند که مدیریت پایدار مصرف بنزین نیازمند اجرای سیاستهای ساختاری است؛ از جمله توسعه حملونقل عمومی، ارتقای کیفیت خودروها، خروج خودروهای فرسوده از ناوگان، کاهش قاچاق سوخت و اصلاح تدریجی نظام یارانه انرژی. به اعتقاد آنها، این اقدامات میتواند در بلندمدت اثرگذاری بیشتری نسبت به اعمال محدودیت در میزان سوختگیری با کارت جایگاه داشته باشد.