نیویورکتایمز نوشت: کشورهای آسیایی که پیش از این بهدلیل قطع زنجیرهٔ تأمین انرژی از خلیج فارس تحت فشار قرار گرفتهاند، اکنون با یک «اثر جانبی شوم» دستوپنجه نرم میکنند: ارزش پول ملی آنها در برابر دلاری که بهشدت درحال گرانشدن است، درحال خردشدن است.
از آنجا که ۹۰ درصد تجارت جهانی (از جمله نفت گرانقیمت) با دلار انجام میشود، هجوم سرمایهگذاران به سمت دلار باعث شده ارزش دلار در برابر ارزهای آسیایی به بالاترین سطح خود در ۲ دهه اخیر برسد.
اما اوضاع چطور است؟
هند
شاخص بورس هند تنها در یک روز ۲.۵ درصد سقوط کرد.
روپیه هند به پایینترین سطح تاریخی خود رسیده است (۹۳.۲ روپیه در برابر ۱ دلار).
خریداران هندی برای دریافت همان میزان انرژی که سال گذشته با ۶,۰۸۷ روپیه میخریدند، اکنون باید ۱۴,۷۴۸ روپیه بپردازند.
کرهجنوبی
ارزش «وون» به سطح بحران مالی ۲۰۰۸ سقوط کرده است.
دولت سئول کمپین سراسری صرفهجویی در انرژی راه انداخته، چراکه ۷۰ درصد نفت این کشور از تنگه هرمز تأمین میشد.
فیلیپین
رئیسجمهور فیلیپین «وضعیت اضطراری انرژی» اعلام کرده است. این کشور ۹۰ درصد نفت خود را از خاورمیانه وارد میکند.
خطر سقوط دولتها در کمین است
جهانگیر عزیز، اقتصاددان جیپی مورگان، معتقد است دولتها بر سر یک دوراهی سخت هستند:
اگر اجازه دهند ارزش پولشان سقوط کند، تورم شدیدی به خانوادهها تحمیل میشود که میتواند منجر به ناآرامیهای اجتماعی شود.
اگر بخواهند ارزش پول خود را حفظ کنند، باید ذخایر ارزی خود را چوب حراج بزنند یا نرخ بهره را بهشدت بالا ببرند که هر دو باعث رکود اقتصادی میشود.
دولتها درحال انجام صدها تغییر کوچک و بزرگ هستند:
اجباریکردن دورکاری برای کارمندان دولت جهت کاهش مصرف سوخت.
سهمیهبندی سوخت و اختصاص یارانه به کالاهای اساسی.