تردد کشتی‌ها در تنگه هرمز ۱۷ درصد کاهش یافت

تردد شناورها در تنگه هرمز طی روز گذشته کاهش یافت و در مجموع ۱۰ عبور تأییدشده به ثبت رسید. در همین حال، بخشی از کشتی‌های عبوری به جای استفاده از مسیر رسمی کشتیرانی، از کریدور ایران عبور کرده‌اند؛ موضوعی که اهمیت مسیرهای جایگزین در شرایط امنیتی فعلی منطقه را نشان می‌دهد.

کاهش ۱۷ درصدی تردد در تنگه هرمز

به گزارش ایران جیب به نقل از خبرگزاری تسنیم و به‌نقل از کپلر، روز سه‌شنبه ۱۸ آگوست (۲۷ مرداد) تعداد عبورهای تأییدشده از تنگه هرمز با کاهش ۱۷ درصدی نسبت به روز قبل به ۱۰ مورد رسید.

از این تعداد، ۶ فروند کشتی از خلیج فارس خارج و ۴ فروند وارد خلیج فارس شدند.

بررسی مسیرهای ثبت‌شده نشان می‌دهد پنج مورد از این عبورها از کریدور ایران انجام شده است، در حالی که هیچ تردد تأییدشده‌ای از مسیر رسمی کشتیرانی هرمز به ثبت نرسیده است.

مسیر ایرانی هرمز همچنان مورد استفاده شناورهاست

ادامه تردد کشتی‌ها از کریدور ایران در شرایطی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که وضعیت امنیتی تنگه هرمز همچنان بر تصمیم مالکان و اپراتورهای کشتی‌ها تأثیرگذار است.

پیش از آغاز جنگ، بخش قابل توجهی از تجارت انرژی جهان از تنگه هرمز عبور می‌کرد؛ اما کاهش تردد در این آبراه راهبردی، نشان‌دهنده تغییر رفتار کشتیرانی و افزایش حساسیت شرکت‌های حمل‌ونقل دریایی نسبت به ریسک‌های منطقه است.

در چنین شرایطی، استفاده از مسیرهای مشخص‌شده و هماهنگ‌شده می‌تواند برای برخی شناورها نسبت به عبور از مسیرهای دیگر، ریسک عملیاتی کمتری داشته باشد.

تردد در باب‌المندب ۵۳ درصد افزایش یافت

در مقابل، تنگه باب‌المندب روز گذشته افزایش قابل توجهی در تردد شناورها داشت.

بر اساس داده‌های کپلر، تعداد عبورهای تأییدشده از این تنگه با رشد ۵۳ درصدی به ۴۶ مورد رسید. از این تعداد، ۳۰ فروند وارد دریای سرخ شدند و ۱۶ فروند از آن خارج شدند.

در این بازه هیچ موردی از تردد بدون ارسال سیگنال یا اصطلاحاً «ترانزیت تاریک» شناسایی نشد.

حمله به یک کشتی در تنگه هرمز

کاهش تردد در هرمز در شرایطی رخ داده که در ۱۷ اوت، یک حمله تأییدشده از سوی سازمان بین‌المللی دریانوردی (IMO) علیه کشتی فله‌بر «مینوان دگنیتی» در تنگه هرمز گزارش شد که در پی آن یکی از خدمه کشتی جان خود را از دست داد.

تداوم چنین حوادثی می‌تواند هزینه‌های حمل‌ونقل دریایی، حق بیمه جنگ و ریسک انتقال محموله‌های انرژی از خلیج فارس را افزایش دهد و در نتیجه، بازار جهانی نفت و زنجیره تأمین انرژی را تحت تأثیر قرار دهد.