کشورهای عربی حوزه خلیجفارس با افزایش نگرانیها درباره امنیت تنگه هرمز، توسعه مسیرهای جایگزین انتقال نفت را سرعت دادهاند. عربستان، امارات و عراق با اجرای پروژههای جدید خط لوله به دنبال کاهش وابستگی صادرات نفت خود به این آبراه استراتژیک هستند.
به گزارش ایران جیب، تنگه هرمز سالها یکی از مهمترین مسیرهای انتقال انرژی جهان بوده است، اما افزایش تنشهای منطقهای باعث شده کشورهای صادرکننده نفت خلیجفارس میلیاردها دلار برای ایجاد مسیرهای جایگزین سرمایهگذاری کنند.
7 خط لوله برای عبور از محدودیتهای تنگه هرمز
بر اساس برآورد تحلیلگران، مجموعه پروژههای در حال اجرا میتواند تا پایان سال 2027 حدود 3.8 میلیون بشکه در روز ظرفیت صادرات نفت خارج از تنگه هرمز ایجاد کند.
این خطوط لوله به کشورهای تولیدکننده اجازه میدهد نفت خود را مستقیماً به بنادر دریای عمان، دریای سرخ و دیگر پایانههای صادراتی منتقل کنند.
عربستان و امارات در صدر پروژههای جدید
عربستان سعودی سالهاست روی توسعه مسیرهای جایگزین صادرات نفت تمرکز کرده و با استفاده از خطوط انتقال داخلی، امکان ارسال نفت به سواحل دریای سرخ را افزایش داده است.
امارات متحده عربی نیز با بهرهگیری از خط لولهای که نفت را از مناطق تولیدی ابوظبی به بندر فجیره در خارج از محدوده تنگه هرمز منتقل میکند، بخشی از صادرات خود را از این مسیر انجام میدهد و برنامههای توسعهای جدیدی در دستور کار دارد.
عراق هم به دنبال مسیرهای جدید صادراتی
عراق نیز برای کاهش ریسکهای ناشی از وابستگی به مسیرهای دریایی خلیجفارس، اجرای پروژههای انتقال نفت از مسیرهای جایگزین را دنبال میکند.
این کشور تلاش دارد ظرفیت صادراتی خود را از طریق بنادر و خطوط لوله جدید افزایش دهد تا در شرایط بحرانی، انعطاف بیشتری در بازار نفت داشته باشد.
کاهش اهمیت تنگه هرمز برای صادرات نفت
بر اساس گزارشهای منتشرشده، پروژههای جدید تا پایان سال 2028 میتوانند امکان انتقال نزدیک به 60 درصد صادرات نفت خلیجفارس بدون عبور از تنگه هرمز را فراهم کنند.
با این حال، کارشناسان معتقدند تنگه هرمز همچنان یکی از مهمترین گلوگاههای انرژی جهان باقی خواهد ماند، زیرا حجم زیادی از تجارت نفت و گاز منطقه همچنان به این مسیر وابسته است.
پیام اقتصادی و ژئوپلیتیکی پروژهها
سرمایهگذاری کشورهای منطقه در خطوط لوله جدید تنها یک اقدام اقتصادی نیست، بلکه بخشی از برنامه امنیت انرژی آنها برای مقابله با بحرانهای احتمالی، تنشهای نظامی و اختلال در مسیرهای دریایی محسوب میشود.