جزئیات عرضه اولیه سهام پتروشیمی تبریز
به گزارش ایران جیب به نقل از تسنیم، عرضه اولیه سهام پتروشیمی تبریز با نواخته شدن زنگ عرضه اولیه در بورس تهران انجام شد. نماد «شتبریز» به‌عنوان ششصد و سی‌ویکمین شرکت پذیرفته‌شده در بورس تهران، وارد بازار سرمایه شد.
بر اساس اطلاعیه بورس تهران، عرضه سهام به روش ثبت سفارش و با هدف کشف قیمت در تابلوی اصلی بازار دوم بورس انجام گرفت.
جزئیات این عرضه اولیه به شرح زیر است:
-
نماد معاملاتی: شتبریز
-
تعداد سهام عرضه‌شده: ۲۴۹ میلیون و ۱۰۰ هزار سهم
-
سهم از کل شرکت: ۵ درصد
-
دامنه قیمت ثبت سفارش: ۵۷ هزار و ۶۴۲ تا ۶۵ هزار ریال برای هر سهم
-
حداکثر سهمیه سفارش: ۸۰۰ سهم برای هر کد معاملاتی حقیقی و حقوقی
دامنه قیمتی اعلام‌شده، محدوده ثبت سفارش بوده و به‌تنهایی به معنای قیمت نهایی کشف‌شده نیست. همچنین تعداد سهام تخصیص‌یافته به هر متقاضی می‌تواند با توجه به میزان مشارکت سرمایه‌گذاران و سازوکار عرضه متفاوت باشد.
ظرفیت تولید پتروشیمی تبریز چقدر است؟
سید جعفر هاشمی در حاشیه عرضه اولیه اعلام کرد ظرفیت تولید محصولات پتروشیمی تبریز در حال حاضر حدود ۸۷۰ هزار تن در سال است.
به گفته او، یک پروژه توسعه‌ای با ظرفیت سالانه ۳۱۲ هزار تن نیز در دست اجرا قرار دارد که پیشرفت فیزیکی آن حدود ۸۰ درصد اعلام شده است. طبق برنامه اعلام‌شده، قرار است ظرفیت این پروژه تا سال ۱۴۰۷ به تولید کشور اضافه شود.
در صورت تکمیل و بهره‌برداری مطابق برنامه، این طرح می‌تواند ظرفیت تولید مجموعه را افزایش دهد؛ البته تحقق این هدف به تکمیل عملیات اجرایی و آغاز بهره‌برداری عملیاتی وابسته است.
اجرای طرح تأمین آب صنعتی از پساب شهری
یکی دیگر از برنامه‌های اعلام‌شده پتروشیمی تبریز، اجرای پروژه تصفیه و استفاده مجدد از پساب شهری برای تأمین آب صنعتی مجتمع است. هدف این طرح، کاهش وابستگی به منابع آب متعارف و ایجاد منبع پایدارتر برای تأمین نیازهای صنعتی عنوان شده است.
ظرفیت فاز نخست این پروژه سالانه ۸ میلیون مترمکعب و ظرفیت زیرساخت نهایی آن ۱۵ میلیون مترمکعب اعلام شده است. اجرای چنین طرحی، در صورت بهره‌برداری مؤثر، می‌تواند به مدیریت مصرف منابع آب و کاهش فشار بر منابع متعارف منطقه کمک کند.
ورود «شتبریز» به بورس چه اهمیتی دارد؟
عرضه اولیه پتروشیمی تبریز امکان مشارکت سرمایه‌گذاران در سهام این شرکت را فراهم کرده است. با این حال، ارزیابی جذابیت سرمایه‌گذاری در «شتبریز» تنها بر اساس عرضه اولیه یا برنامه افزایش ظرفیت تولید امکان‌پذیر نیست و بررسی صورت‌های مالی، سودآوری، بدهی‌ها، هزینه مواد اولیه، وضعیت فروش و میزان پیشرفت واقعی پروژه‌های توسعه‌ای نیز اهمیت دارد.