در نشستی با حضور حدود ۶۰۰ نفر از مسئولان، متخصصان و فعالان حوزه مسکن، راهکارهای تأمین مالی برای خانهدار شدن اقشار کمدرآمد و روشهای جذب سرمایههای خرد برای بخش مسکن بررسی شد. استفاده از توکنایز کردن املاک، صندوقهای املاک و مستغلات و بهرهگیری از دادههای دقیق از جمله پیشنهادهای مطرحشده در این نشست بود.
مسکن از مسئله مهندسی تا چالش مالی
به گزارش ایران جیب به نقل از ایلنا، نشست «سازوکارهای تأمین مالی مسکن اقشار کمدرآمد» با همکاری مؤسسه پژوهشی سوانح طبیعی و کرسی یونسکو در مدیریت سوانح طبیعی و به صورت حضوری و برخط برگزار شد.
خسرو مختاری، رئیس هیأت عامل صندوق ملی مسکن، در این نشست با بررسی روند تحولات مسکن در ایران گفت این حوزه در ابتدا بیشتر یک موضوع مهندسی و ساختوساز محسوب میشد، اما با افزایش شکاف درآمدی به یک مسئله اجتماعی و در ادامه به یک چالش پیچیده مالی تبدیل شده است.
به گفته وی، نبود تعادل در نظام برنامهریزی و بیتوجهی به آمایش سرزمینی نیز موجب شده مسئله مسکن به یکی از چالشهای بزرگ کشور تبدیل شود.
ناترازی منابع و مصارف؛ یکی از چالشهای تأمین مالی
مختاری با تأکید بر ضرورت ایجاد تعادل در نظام تأمین مالی مسکن، ناترازی میان منابع و مصارف را یکی از عوامل تضعیف برنامهریزی عنوان کرد.
وی همچنین بر ضرورت توجه به ظرفیتهای مناطق مختلف کشور و کنترل مهاجرت از مبدأ تأکید کرد و گفت سیاستگذاری مسکن نمیتواند صرفاً بر افزایش ساختوساز در مناطق پرتقاضا متمرکز باشد.
تأکید بر نوسازی بافتهای فرسوده
رئیس هیأت عامل صندوق ملی مسکن همچنین بر اولویت دادن به نوسازی بافتهای فرسوده و ناکارآمد شهری به جای توسعه بیرویه مناطق حاشیهای تأکید کرد.
او عامل زمان را در شرایط تورمی یکی از مهمترین هزینههای پروژههای مسکن دانست و گفت طولانی شدن فرآیند اجرای طرحها میتواند هزینه و فشار مالی پروژهها را افزایش دهد.
از این منظر، کوتاه شدن زمان اجرای پروژهها و ایجاد سازوکارهایی برای تأمین مالی سریعتر میتواند نقش مهمی در کنترل هزینه نهایی ساخت مسکن داشته باشد.
ورود سرمایههای خرد به بازار مسکن
در بخش دیگری از این نشست، تفاوت میان بانکها و صندوقها در تأمین مالی مورد بررسی قرار گرفت. بر اساس توضیحات ارائهشده، بانکها عمدتاً بر مبنای نرخ سود سپرده و سازوکارهای اعتباری فعالیت میکنند، در حالی که صندوقها میتوانند با تجمیع سرمایههای خرد، منابع بیشتری را برای پروژههای مشخص mobilize کنند.
در همین راستا، ابزارهایی مانند توکنایز کردن املاک (Tokenization) و صندوقهای املاک و مستغلات (REITs) به عنوان روشهایی برای جذب سرمایههای خرد معرفی شدند. طبق مطالب مطرحشده در نشست، این ابزارها میتوانند امکان ورود سرمایههای کوچکتر، از حدود ۳۰ تا ۱۵۰ میلیون تومان، به بخش مسکن را فراهم کنند.
در جمعبندی این نشست نیز بر اهمیت دادهمحوری، استفاده از اطلاعات سرشماری نفوس و مسکن، مدیریت نقدینگی و بهرهگیری از فناوریهای بومی و مشارکتهای خرد محلی برای حل چالش تأمین مالی مسکن تأکید شد.