به گزارش ایران جیب، تنگه هرمز در آستانه ورود به مرحله تازهای از رایزنیهای دیپلماتیک قرار گرفته است؛ ایران و عمان بر سر ایجاد یک مسیر موقت برای عبور کشتیها به توافق رسیدهاند و قرار است این ابتکار در نشستی با حضور کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس و عراق بررسی شود.
مسیر موقت کشتیرانی در تنگه هرمز
بر اساس اطلاعات منتشرشده، توافق تهران و مسقط شامل ایجاد یک مسیر موقت جدید برای عبور کشتیها از تنگه هرمز است؛ طرحی که از آن با عنوان «جداسازی موقت ترافیک» یاد شده است.
این مسیر قرار نیست به معنای بازگشایی کامل تنگه هرمز تلقی شود، بلکه به عنوان راهکاری موقت برای مدیریت عبور و مرور دریایی در شرایط فعلی طراحی شده است.
قرار است پس از اجرای این سازوکار موقت، مذاکرات درباره ایجاد یک مسیر دائمی نیز ادامه پیدا کند.
نشست عمان با حضور کشورهای منطقه
نشست پیشرو در عمان از این جهت اهمیت دارد که علاوه بر ایران و عمان، وزیران امور خارجه کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس و عراق نیز در آن حضور خواهند داشت.
مشارکت کشورهای منطقه میتواند به این ابتکار وزن سیاسی بیشتری بدهد و زمینه را برای ایجاد یک سازوکار منطقهای جهت مدیریت بحران تنگه هرمز فراهم کند.
البته بحرین اعلام کرده است که در نشست پیشنهادی شرکت نخواهد کرد.
پزشکیان: بازگشایی هرمز به شرایط دیگری وابسته است
مسعود پزشکیان تأکید کرده است که بازگشایی تنگه هرمز به پایان محاصره و تجاوز علیه ایران از سوی آمریکا وابسته است.
بر همین اساس، مقامهای ایرانی تأکید دارند که توافق تهران و مسقط و برگزاری نشست عمان را نباید به معنای بازگشایی کامل تنگه هرمز دانست.
موضوع اصلی فعلاً ایجاد یک سازوکار موقت برای عبور کشتیها و مدیریت ترافیک دریایی است.
آیا فرمول 1+7 میتواند بحران هرمز را کاهش دهد؟
حضور کشورهای منطقه در کنار ایران و عمان میتواند اهمیت این ابتکار را فراتر از یک توافق دوجانبه ببرد.
حمایت کشورهای شورای همکاری خلیج فارس و عراق، در صورت تحقق، میتواند مشروعیت منطقهای این سازوکار را افزایش داده و قدرت چانهزنی کشورهای منطقه را در برابر آمریکا تقویت کند.
با این حال، اجرای پایدار این طرح همچنان به روند مذاکرات تهران و واشنگتن و حلوفصل تدریجی سایر اختلافات میان دو طرف وابسته خواهد بود.
تنگه هرمز؛ از مسیر موقت تا توافق دائمی
ایجاد مسیر موقت میتواند نخستین گام برای عبور از وضعیت بحرانی فعلی باشد، اما هنوز فاصله زیادی تا ایجاد یک سازوکار دائمی وجود دارد.
در صورت موفقیت مسیر جدید و کاهش تنشها، امکان حرکت مذاکرات به سمت ایجاد مسیر دائمی و مدیریت مشترکتر تردد دریایی افزایش خواهد یافت.
از سوی دیگر، هرگونه تشدید تنش میان ایران و آمریکا میتواند اجرای این ابتکار را با چالش مواجه کند.