به گزارش ایران جیب، شرکت نفتی آمریکایی شورون پس از سالها حفظ حضور خود در ونزوئلا، اکنون به توافقی بزرگ برای توسعه فعالیتهای نفتی این کشور دست یافته است؛ قراردادی که میتواند جایگاه این شرکت در یکی از بزرگترین ذخایر نفتی جهان را برای دهههای آینده تقویت کند.
سرمایهگذاری 7 میلیارد دلاری شورون در ونزوئلا
شورون اعلام کرده است طی 5 سال آینده بیش از 7 میلیارد دلار در پروژههای نفتی مشترک خود در ونزوئلا سرمایهگذاری خواهد کرد.
هدف این برنامه، افزایش تولید نفت شورون در ونزوئلا به حدود 600 هزار بشکه در روز است؛ رقمی که تقریباً دو برابر سطح تولید فعلی این شرکت در این کشور خواهد بود.
این توافق همچنین امکان توسعه دو منطقه جدید در کمربند نفتی اورینوکو را فراهم میکند و چارچوبهای تجاری، مالی و حقوقی مناسبتری برای فعالیت شرکتهای خارجی ایجاد کرده است.
چرا شورون سالها در ونزوئلا ماند؟
مدیرعامل شورون معتقد است صبر این شرکت در نهایت نتیجه داده است. شورون برخلاف بسیاری از شرکتهای بزرگ نفتی آمریکایی، در سالهای گذشته حضور خود در ونزوئلا را بهطور کامل متوقف نکرد.
اکنون این رویکرد میتواند به دسترسی شورون به میلیاردها بشکه ذخایر نفتی منجر شود؛ ذخایری که میتوانند منابع تولیدی این شرکت را تا دهه 2040 و حتی فراتر از آن تأمین کنند.
ونزوئلا دوباره به مقصد سرمایهگذاری نفتی تبدیل میشود؟
ونزوئلا بزرگترین ذخایر اثباتشده نفت خام جهان را در اختیار دارد، اما سالها تحریم، کمبود سرمایهگذاری و فرسودگی زیرساختها باعث کاهش شدید ظرفیت تولید این کشور شده است.
توافق جدید شورون بخشی از برنامه گستردهتر آمریکا برای بازگرداندن سرمایه و فناوری به صنعت نفت ونزوئلا محسوب میشود. شرکتهایی مانند Eni و برخی شرکتهای دیگر نیز در حال بررسی یا امضای توافقهای جدید انرژی در این کشور هستند.
بر اساس برنامههای اعلامشده، هدف آمریکا افزایش قابلتوجه تولید نفت ونزوئلا در سالهای آینده است؛ موضوعی که میتواند این کشور را بار دیگر به یکی از بازیگران مهم بازار جهانی نفت تبدیل کند.
رقابت آمریکا برای نفت ونزوئلا
توافق شورون تنها یک قرارداد تجاری نیست و در چارچوب تغییرات بزرگتر در سیاست انرژی آمریکا نسبت به ونزوئلا قابل بررسی است.
واشنگتن تلاش میکند سرمایهگذاری شرکتهای آمریکایی را در صنعت نفت ونزوئلا افزایش دهد و همزمان نفوذ رقبایی مانند چین و روسیه را در بخش انرژی این کشور محدود کند.
از سوی دیگر، ونزوئلا نیز برای احیای صنعت نفت خود به سرمایه، فناوری و بازارهای صادراتی جدید نیاز دارد. به همین دلیل، همکاری با شرکتهای آمریکایی میتواند برای هر دو طرف منافع اقتصادی قابلتوجهی داشته باشد.
اثر احتمالی بر بازار جهانی نفت
اگر شورون بتواند برنامه افزایش تولید خود را عملی کند، ورود صدها هزار بشکه نفت اضافی به بازار در سالهای آینده میتواند بر توازن عرضه و تقاضای جهانی اثر بگذارد.
با این حال، افزایش تولید ونزوئلا با چالشهایی مانند فرسودگی زیرساختها، نیاز به سرمایهگذاری سنگین و مسائل سیاسی و حقوقی همچنان روبهرو است. بنابراین تحقق کامل اهداف اعلامشده، به زمان و ثبات شرایط سرمایهگذاری در این کشور وابسته خواهد بود.