این روزها بعضیها فکر میکنند اگر چند سانتریفیوژ جمع شود، چند کیلو اورانیوم جابهجا شود یا چند توافق فنی روی کاغذ بیاید، ماجرا تمام میشود اما اصل ماجرا این نیست.
روزنامه همشهری نوشت: مسئله آمریکا با ایران فقط غنیسازی نیست. مسئله، مهمترین جغرافیای جهان است؛ جایی که کریدورها، انرژی، تجارت و موازنه قدرت شرق و غرب به آن گره خورده است.
ترامپ ممکن است از آتشبس حرف بزند، ممکن است از مذاکره بگوید، حتی ممکن است مدتی از میدان فاصله بگیرد اما رهاکردن این پرونده بعید است.
کشوری که برای این منطقه 2جنگ به راه انداخته، هزاران میلیارد دلار هزینه داده، دهها فرمانده و تصمیمساز را هدف قرار داده و هنوز روزانه هزینه حضور نظامی میپردازد، بعید است ناگهان بگوید «خب، دیگر تمام شد!»
واقعیت این است که دعوا بر سر چند درصد غنیسازی نیست، دعوا بر سر نظم منطقه است؛ بر سر این است که چهکسی گلوگاههای راهبردی جهان را کنترل کند و چهکسی موازنه قدرت آینده را شکل دهد.
برای همین شاید آتشبس باشد، شاید وقفه باشد، شاید جابهجایی تاکتیکها را ببینیم اما تصور اینکه این کشمکش با چند توافق فنی برای همیشه خاموش شود، خوشبینانه است.