خودرو در دهه شصت کالایی مهم در سبد خانوار ایرانی تلقی میشد.
کاهش تولید خودرو در کنار ممنوعیت واردات به دلیل مضیقه ارزی کشور به واسطه درگیری در جنگی طولانی با همسایه غربی، خودرو را در این دوره زمانی به کالایی سرمایهی برای خانوارها تبدیل کرده بود.
این چنین بود که ماجرای یک خودرو میتوانست حتی محور فیلمنامه فیلمی پربیننده چون زرد قناری به کارگردانی رخشان بنیاعتماد باشد.
این فیلم که محصول سال 1367 است، زندگی کفاش جوانی را روایت میکند که به دلیل از دست داراییاش در جریان کلاهبرداری در معامله یک زمین، راهی تهران میشود و پیکان تهران 22 زردقناری را برای مسافرکشی و گذران زندگی میخرد.
قیمت این پیکان در فیلم زردقناری یک میلیون و 500 هزار و ریال برابر با صد و پنجاه هزار تومان اعلام میشود.
برای درک بهتر بزرگی این عدد میتوان به قیمت دیگر اقلام سرمایهای در بازار ایران اشاره کرد. در سال 1367 متوسط قیمت هر قطعه سکه تمام بهار آزادی برابر با 9939 تومان بود. قیمت هر دلار نیز به 96 تومان میرسید. به این ترتیب قیمت یک پیکان که البته با توجه به مشخصات اعلامی در فیلم زردقناری صفر کیلومتر نیست با قیمت 15 سکه برابری میکرد.